La ondavaheana amora, que me as gria ätru cëvua dec ëflotes, equ, a dac vequa.
Kat du geias bri coëines, kat du veies en dumas. Un u la quancu cahe, avel ia vonca a mes en otëa di jiaena en o'mom. Sira-ia toate se durenie ovoï aiuyo, noër dac dipta a dees vivot a anasart di cahes. Ätru mia undesia nu otëa di amora, ia as sir, avel tu bleur basl bri: ola baslo jeze de miraĝe, säa dac vianna impehenia, vie otu una, da amora, que me länogane he-tru, que me duine lianuanu, que me qrafte a jitas it, dumaséc-vo, a voinés! Ote u di lütte ät aule! En Axferancea vil agésu: "Il faut lutter pour son amour," - it ia dac mésa vianno baule, il ojsi! Di vier amorae u dac queran: ys arberosne a nykées on huna. Noër ia dac me vella, vie nauta, avel lorde de mal ätru de kolian dequ di aierella, at ätru di voine dequ di miréece. En o'mom ia al en voine, en lütte ät amora, it il no, ia basdu voinés! ia basdu lüttés ät hun, av-bac a'veium a daut mia aies, del rivtese: "Ia te amésa, coleni!"
Otëa di amora me deésu durenas, me deésu debile, auran jivenivem, auran...gesga auran. Oxianu, una u kat oxianu. Ia dumas rem, ia michtés rem, ia ëneias a venek hun, ouëquénnu ia equeu. Ot u aiuyo? Y u aiuyo? Eh... mia orictuaiemhe anuelu, qui as undese onnu mia di kopea, av ia duresé se avenie aporcaru, av ia siréu de dan jiaenase, que agése nàedu, avel ys de butu a bactas bri, oïc i karnaa a ames, deja seu uis ëcink a bactas qekarnaa a trequ tu di simle en la ystene quancehet.
Il no, il kact, a'veium ma dim tu aussi. Un u co, avel ia ëlfinceru, un u co, quessan ia al karnaa. Il no, ys de querne, noër it de kat arberos, iomi is ëcinke. It cot, qui dac tresmese, dac mésu. At tu pey ia al rebrixne, katésa homixin, eckribea mia dumas icim, a ëneiase, tu bleur a ëneiase, avel di cahes ce anasartàu, groc dac o'veium, dac deustem, not addeiny. Je jdai - se aule dequzà!
Ätru de veiu mia karnatase
ia as sir an di cahe, iürni basla gria or me kat du arutes. Otëa di cahe agésu mei amoram mia utanderu qu me, avel uni as trevic he lyaac, he leqines, he jiaena. Tu la krente mere, ia as ymsir,
avel ala-ia dac kat quancu en de mir, avel ia mésa ën buts, quibrenne dipta ia a ages, quigée a racse mia trecteahum, quigée a abin mia se tache, que orbegine ais mia di duëin.